Wanneer het voelt alsof je hoofd vastloopt, merk je dat aan een reeks duidelijke signalen. Je probeert door te gaan maar vanbinnen is het alsof je stilvalt. Dat is het moment waarop je voelt dat je daadkracht op is, dat je lichaam signalen geeft die je niet meer kunt negeren. Het is een noodsignaal van je lichaam, een uitnodiging om te stoppen.
Je voelt een constante druk in je borst, je ademt zwaar en je lichaam staat strak alsof je elk moment moet reageren. Je slaapt slecht of wordt uitgeput wakker, waardoor je dag al zwaar begint. Je hoofd blijft maar malen, je raakt sneller overprikkeld en kleine dingen voelen plots te groot.
Je vergeet afspraken, maakt fouten die je normaal niet maakt en je emoties schieten sneller door: huilen, irritatie, leegte.
Je lichaam protesteert met hoofdpijn, spanning in je nek en schouders of een opgejaagd gevoel dat maar niet weggaat. Alles fluistert — of schreeuwt — dezelfde boodschap: ‘ik kan niet meer’.