Veel vrouwen gaan vandaag over hun grenzen omdat ze als kind hebben geleerd dat zorg, verantwoordelijkheid, sterk zijn en niet klagen belangrijker waren dan hun eigen noden.
Wanneer je opgroeit in een gezin waar emoties werden weggeduwd, waar doorzetten werd beloond, of waar je ouders zelf nooit rust namen, neem je dat onbewust over.
Je leert dat pauzeren gevaarlijk voelt, dat je eerst moet zorgen voor anderen, dat je niet mag klagen, dat je moet volhouden.
En precies omdat je dit al zo vroeg hebt gezien, omdat je als kind hebt geleerd dat liefde vaak samenhing met presteren of aanpassen, omdat je nooit hebt gezien hoe gezonde grenzen eruitzien, ga je vandaag verder dan goed voor je is.
Je lichaam crasht niet omdat je zwak bent, maar omdat je jarenlang een rol hebt gespeeld die ooit noodzakelijk was – maar nu niet meer.
Deze patronen zijn geen schuld. Ze zijn een erfenis. En wanneer je ze begint te herkennen, ontstaat er ruimte om eindelijk te kiezen voor jezelf.